CLICK HERE FOR THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

ψαρή φοράδα

11και ιδού ίππος λευκός και ο καθήμενος επ αυτόν πιστός και αληθινός και εν δικαιοσύνη κρίνει και πολεμεί

12οι δε οφθαλμοί αυτού φλόξ πυρός και επι την κεφαλήν αυτού διαδήματα πολλά,

έχων όνομα γεγραμμένον ο ουδείς οίδεν ει μη αυτός






.
.
.
.
.
.
.
Στην αποβάθρα του ηλεκτρικού
εκεί στο υπόγειο
με τις κυλιόμενες σκάλες
ανάμεσα στους ανθρώπους που στέκονταν
φροντίζοντας να μην είναι εκεί
πρόλαβα και τον είδα
καβαλάρη στη ψαρή του φοράδα
τη στιγμή που έσκυβε
να την χαϊδέψει στο λαιμό
και με θωρούσε που τον έβλεπα
να είναι εκεί και να με γνωρίζει
και να χαϊδεύει τη φοράδα του
να κάμει υπομονή
γιατί τη νευριάσανε
τα τραίνα και οι σκάλες.

Δε πρόλαβα να δω τίποτε άλλο
άλλωστε
γεμίσανε τα μάτια μου δάκρια
από το θάρρος
που ξεχείλισε η καρδιά μου.





.
.
.
.

Τρίτη, 22 Απριλίου 2008

μεγαλοπρεπή ερείπια

Zdzisław Beksiński - 1972.
Αν ήμουν ταπεινός και είχα νου
θα έφτιαχνα ένα σπίτι με κήπο
να χω ένα πράσινο φύλλο
ένα αυγό
και δυό τρεις κατσίκες
όπως όλος ο κόσμος


Τριάντα χρόνια χτίζω λέει το κάστρο μου
στο φρύδι του γκρεμού
πέτρες πάνω στις πέτρες
σκάλες που δε πάνε πουθενά
πόρτες στο χάος
σχέδια μέσα σε σχέδια
όλα μισοτελειωμένα και τεράστια

τι τάθελα τόσο μεγάλα
τι τάθελα τόσο πολλά
ούτε ένα να μη τελειώσει..

-τόσος κόπος-
και γώ θανατωμένος
απ τους γκρεμούς και τα φεγγάρια
άστεγος
σε τούτα τα μεγαλοπρεπή ερείπια


κ ούτε ένας κήπος
ένα πράσινο φύλλο

σε τούτα τα ερείπια
που ζώ τα τελευταία χρόνια
ελεύθερος
σα τους νεκρούς

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

Οι άνεμοι της Ανοιξης


photo Georgios Bond-Kontaxis

Φυσούν πάλι οι παράξενοι άνεμοι της Άνοιξης.
Περνούν χαμηλά και ξεριζώνουν από τα χώματα το Χειμώνα
Περνούν χαμηλά και γδέρνουν τη καρδιά μας.
Θέλω να βάλω τα σίδερα στη φωτιά
Θέλω να βγω τη νύχτα
να κυνηγήσω τα αγρίμια μου στα ορεινά μονοπάτια
ξυπόλητος
εκεί που την είχα βρει κάποτε χαμένη
πεσμένη στα τέσσερα , ξυπόλητη, γυμνή
Είχε λυσσάξει και δάγκωνε
απαρηγόρητη
Οι άνεμοι γδύσανε τη καρδιά της και πονούσε.
……………
Σκέφτομαι τα σίδερα και τη φωτιά
σκέφτομαι τα αγρίμια
κ ύστερα πάλι...
φυσούν οι άνεμοι της άνοιξης
μα φυσούν χαμηλά
δε ταράζουν τα αγέρωχα σύννεφα

Δε φοβάμαι πια την Άνοιξη
φοβάμαι την ανάμνησή της.

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2008

παλιέ μου φίλε


Ήρθε και με βρήκε καθώς κοίταζα τη θάλασσα
τρελαμένος
έπινε συνέχεια φραπέδες και κάπνιζε
(όπως κάναμε τότε)
και μου έλεγε αυτά που λέγαμε στα δεκαοκτώ μας
για τις γυναίκες και το θάνατο.

Βαθιά στα μάτια του ένας μου εαυτός
με κοίταζε κ΄ αυτός λησμονημένος κ’ άγνωστος
σα τον παλιό μου φίλο
χαμένοι κ οι δυό στις δίνες του χρόνου
και τη λησμονιά

Όλη νύχτα μιλούσε μιλούσε ,κάπνιζε ,έπινε φραπέδες
ήρθαν και τον μάζεψαν την επαύριο..

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

Ο κλέφτης της οργής




Έκανε κάτι μεγάλες δρασκελιές
στο ανήφορο
φορούσε κάτι τεράστια γυαλιά
του άρεσαν
αυτά που φοράνε οι μοτοσικλετιστές
με κοίταξε που έψαχνα το βλέμμα του
και κοντοστάθηκε
μέρα μεσημέρι στον τεράστιο κόσμο
που ζούμε και οι δύο
αυτός τρελός που πήγαινε στά καφενεία
και γώ που κοίταζα τα μάτια του
-δυο τεράστιους μαγνήτες της οργής-

Εφυγε κάτω από το ήλιο
με μεγάλες δρασκελιές
για το αδυσώπητο καφενείο
να κλέψει
την οργή και των άλλων
που περίμεναν τη σειρά τους.


..... ο διάλογος με την Nikareti από το λογόκηπο

Re: Ο κλέφτης της οργής
από Nikareti
πολύ original τελικά το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω, έρχεται λοιπόν ο κλέφτης της οργής, έχω την εντύπωση όμως πως δεν την κλέβει πραγματικά, με τα μάτια-μαγνήτες παίρνει ένα μέρος αναγκαστικά, δεν μπορεί να βγει εντελώς από μέσα μας η οργή, μόνο να εκτονωθεί ίσως.

Re: Ο κλέφτης της οργής από keadas
Όντως την έκλεβε ! Μάλλον αυτό είχε μάθει να κάνει από παιδί και το έκανε όπως κάνομε όλοι τη δουλειά μας.
Είχα παρατηρήσει ότι όποτε τον έβλεπα –χωρίς ποτέ να πούμε τίποτε-με άλλαζε ψυχικά
και αυτό που γράφω εδώ ήταν η τελευταία μας συνάντηση.
Αυτοκτόνησε .

Re: Re: Ο κλέφτης της οργής από Nikareti
μάλιστα! Αυτή η πληροφορία υπάρχει στο ποίημα, γιατί τον κλέφτη τον λυπήθηκα τρομερά και σκεφτόμουν τι τρομερό να του συνέβη και όντως του συνέβη το τρομερότερο.

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2008

forms of time b



Get this widget Track details eSnips Social DNA



(η μουσική για την οποία φτιάχτηκε)

Μορφές του Χρόνου (σχεδίασμα β)

Ψάξε!
Αυτά που χάθηκαν και φύγαν.
Ψάξε μέσα στου χρόνου τις στοές.
Τα 'χει μαζί του απόψε το φεγγάρι
Πάνω στις παγωμένες κορυφές.

Παίξε ξανά της νύκτας το τραγούδι.
Πάμε μαζί στου χρόνου τις ακτές
Να δούμε να φυτρώνει το λουλούδι
Που 'ναι μαζί το αύριο και το χθες.

Θα 'ρθει η πικρή αυγή.
Πάνω στο μνήμα
οι άνεμοι θα λένε προσευχές.
Τη νύχτα, άλλη μια μορφή
θα περιμένει
Στης λησμονιάς τις φεγγαρόλουστες ακτές.